bir olmak tır gidiyor ..herkes klişe kelimelerden bahsediyor .stanislavsky ve eric morris in ismini duyan bunları zaten biliyor .konu olmak değil .konu kendini bilmek ne demiş shakespeare ölçüyü bul .konu ölçülü olmak .yaptığınla söylediğinin tutması .ve bunu role yedirmek .aslında dozundada oynamak tır oyunculuk .
o kadar uzaktan konuşuluyorki .morpenaya katılmamak mümkün değil .dünyanın en zor işlerinden birisi .sahnedeyim 5 yıldır .çok mutluyum ancak çok zor olduğunu biliyorum .farazi konuşmayalım ispat edilmediği sürece .türkiye oyunculukta çok iyi tekniklerin kullanıldığı bir ülke kendi metod unu bulan insanlar var olmak sadece bir metod tercih edilmeyedebilir .hocaların hocası yıldız hocam hep derki seyirciyi inandırdıysan doğruyu yapmışsındır .
morpenaa zaten ayrı değil mi bu kavramlarr..oyuncu sanatçıı kavramlarııı....insanlar ne derlerse desinlerr doğru olan tek değil mii... neden bu kadar sinirlisinn...yoksa ben mi yanlış anladımm...bir oyuncunun yada sanatçı adayının yaptığı işin sanat die adlandırılabilmesi için o işin gelecek yüzyıllara nesillere kalabilmesii kendi adına bi ekol oluşturması gerekmez mii...bunu az biraz sanat okuyan herkez bilir...bu kavramlar zaten birbirinden ayrıdır ama birbirini takip eder...zordur..hiç bir zanaatkarın yaptığı iş kolay değildirr...sevgilerrr
oyuncu çocukların oynadıgı kadar doğal olabildiği sürece oyuncudur,saf ,temiz ,duygusal, inanrak ama oyunun bittiği z
kendini kandıran.
Nasıl olurda bilip bilmeden, içine girmeden, o kadar karakteri içinde yaratmadan, bir şeylerin farkına varmadan, sanatçıyım diyemeden insanlar oyunculuk hakkında üçkağıtçılık ne bileyim hareketli hayvanlara derler gibi şeyler yazabilir.Bu gibi insanlar var diye Tiyatro bugün körelmiş bir vaziyette.Laflarınıza lütfen dikkat edin!
''Ben bir oyuncu..değişerek kendim kalabiliyorum en çok..Uykularımda sorarım kendime 'ben kimim bu gece?' diye..''
olmaya çalışıyorum!...
üçkağıtçı
hareketli hayvanlara denilir:bizim köpekte çok oyuncu gibi:)
yaşa-mak
yaşa-mak
oyuncu olmak bence henüz ne olmak istedigini bilmemek demek, en azından bu benim için öle. ben doktor, öğretmen, avukat bazen zanlı, bazen hırsız bazende bir kati, bir hemşire vs.vb. ve daha bissürü, ben bunalrın hepsini olmak istedim-istiyorum da hala. depresif bişey değil ama bunalrın hepsinin olma ihtimali yok bende oyuncu olmaya karar verdim, şimdisahnede hepsi olmasada bicogunu oluyorum. oyuzden kararsız kalınmış meslekler mozayiği tiyatro. ölye yani işte
her hangi bir oyunda yer alan kişi
oyun oynayan
oyun oynamayi seven insan.
oyunlarin hic bitmedigini, cocuklukta kalmadigini, cocuklarin hic buyumedigini, buyuklerin hic cocuk olmadiklarini, cocukla yasli arasinda bir farkin olmadigini bilen insan.
Bu bir ego tatmini, kendini övme değildir.. Çıkart, at gözlüklerini! 1. tekil saşıh ve yazar olarak direkt olarak kendimden yola çıktım ve böyle olması gerekiyordu... Bazı arkadaslarında ben sanatçıyım, ben tiyatrocuyum değil, ben oyuncuyum demesi gerekiyor.. Asıl mesele senin bakış açın.. ( BENCE ) cümlelere ve kişilere ön yargıda bulunma... Önce sor soruştur, ondan sonra yargıla... Tekrarlıyorum : Çıkart, at gözlüklerini!...
Evet zorundayım.. Birçok kişi bazıları için bu tiyatrocu, bu sanatçı diyor ( benim için değil! ) artık oyuncu, sanatçı ve tiyatrocu kavramları ayrılsın!..
Oyuncu olmak büyük bir yük gerektirir.. Hergün kendinizi geliştirmek ve yenilemek zorundasınızdır.. Oyuncu olmak zordur.. çok okumak gerekir, çok öğrenmek ve çok şeyi takip etmek.. Oyuncu olmak kendini bilmeyi gerektirir önce.. Evet ben bir oyuncuyum ve ben dünyanın en zor 2. işini yapıyorum... Bunu göze alıyorsanız oyuncu olun...